ღამემ წამართვა თეთრი მანდილი და
თავზე შავი დამხურა ქუდი,
დავრჩი ყარიბი,მიუსაფარი,
მე ამ ცხოვრებამ გამრიყა გუშინ,
ცის ვარსკვლავების ციმციმმა მიხმო,
ზღაპრული სევდით ამევსო გული,
მთვარემ ამზიდა თავის სხივებით
და მომეკიდა თვალებზე რული,
ბევრი მარწია თავის აკვანში,
ვარსკვლავებს უხმო,მიმღერეს ნანა,
ისეთი ტკბილი,ისეთი ნაზი,
მხოლოდ დედა თუ გიმღერებს ამგვარს,
ისევ ვიგრძენი ხელების სითბო,
დედისას ჰგავდა,ზეცის თვალებიც,
ვარსკვლავთა გუნდმა ცად შემიწირა,
მე ამ ცხოვრებას არ ვენაღვლები,
მინდა ზეცაში რეკდნენ ზარები...
No comments:
Post a Comment