,,თურაშაულის პატრონი, ტყეში ეძებდა პანტასო"
თავაწეული ვდგევარ მე მთაში,
ქარი მიწეწავს თმას და ტანსაცმელს,
მთა მთას შედგმია, ღელე კი-ღელეს,
ფერდი ფერდს მოსდევს და კორდი-კორდებს,
მორბის მდინარე გაშმაგებული
და ეხეთქება ქვებსა და ლოდებს!
ვუყურებ, მახრჩობს დარდი და სევდა,
ეს მოჩვენება კვალდაკვალ მომდევს,
ამ საუცარი ბუნების მქონე
ეხლა სადა ვარ და სადა ვგოდებ...
ჩემო სამშობლოვ, ჩემო ლამაზო
საით გავრბივართ, რა გვეჩქარება?
უღმერთოება, ფულის ტრფიალი,
ნუთუ ეს გვინდა, ეს გვენატრება?
ქალი ქალს არ ჰგავს, კაცი კი-კაცსა,
ყველა ოქროს კერპს ეთაყვანება,
და შავ უფსკრულში გადაჩეხილებს,
არ მიუღიათ მათ ზიარება...
და მეც წავედი, გადავიკარგე,
ვწუხვარ, გნატრულობ და მენანება,
და იმ ქართველთა მსგავსად და დარად
არ მიმიღია მეც ზიარება...
No comments:
Post a Comment